અરે હૃદયમાં કડવાશ અને લાચારીનું તોફાન હતું અને આ તોફાનનો ભાગ એક જ હું હતી કારણ કે મારા રડવા અને હસવાથી આ ઘરમાં કોઈને મતલબ નહોતો અને પછી તે દિવસ પણ આવ્યો હતો
Are hridayma kadvash ane lachari nu tofan hatu ane aa tofan no bhag ek ja hu hati karan ke mara radva ane hasvathi aa gharma koine matlab nahoto ane pachhi te divas pan aavyo hato